Tereza Gregório (Madrinha Tetê)

Tereza Gregório, dochter van het echtpaar Idalino en Maria Gregório, was de jongste zus van Madrinha Rita Gregório. Als landverhuizer uit Rio Grande do Norte trok zij begin jaren veertig met haar familie mee naar Amazonas, aan boord van een oorlogsschip, waar zij vijf jaar woonde op de seringal Juruá in Amazonas. Daarna verhuisde het gezin naar de omgeving van Rio Branco, naar een kolonisatiegebied dat bekend kwam te staan als "Colônia Cinco Mil". Na de dood van haar vader, die maar enkele jaren in de Colônia leefde, bleef Tetê, zoals iedereen haar noemde, ongehuwd en bleef zij haar hele leven maagd. "Zij bewaarde haar maagdelijkheid niet bij gebrek aan aanbidders, maar uit levenskeuze. Met veel tederheid zorgde zij voor haar moeder, de geliefde buurvrouw."
Zij bezat een krachtige en zuivere stem en stond altijd klaar om gehoor te geven aan de oproep van Padrinho Sebastião voor de rituelen met het Santo Daime. In de tijd van de ontginning van de seringal Rio do Ouro, in 1980, deed Tetê haar overgang. "Zij was nog betrekkelijk jong, tegen de vijftig, toen koorts en leverproblemen haar einde bepaalden. (...) eigenares van een prachtig hinário. In de laatste drie jaar had zij met veel gevoeligheid haar grote liefde bezongen, haar geloof, haar strijd in de geestelijkheid aan de zijde van São João. Tetê was er al heel slecht aan toe, in coma. Toen iedereen haar laatste ademtocht verwachtte, knapte zij sterk op, ontving zij een afscheidshino en sloot zij daarna voorgoed haar ogen. Een heilige is ten hemel gestegen. In die laatste boodschap, al heel zwak, kon zij nog zingen: 'Meus irmãos eu já voltei / Voltei para o meu Jesus'."