Maria Brilhante (Madrinha Maria Brilhante)

Madrinha Maria Brilhante is een zuster van barmhartigheid. Dat is trouwens een heel sterke eigenschap van haar: zij is altijd menslievend en solidair geweest en toonde veel mededogen met haar broeders en zusters. Zij zorgde voor zieken, bood arme en langs de rivier levende mensen onderdak in haar eigen huis, ving kinderen, jongeren en zelfs hele gezinnen op en begeleidde hen in het geestelijk leven, en deelde ook het voedsel. Vanaf het begin van Céu do Mapiá in 1983 — en zelfs daarvoor al — stond zij aan de zijde van Padrinho Sebastião in deze missie: het ontvangen van de zieken en behoeftigen die van de Purus-rivier en van andere plaatsen kwamen om met het Santo Daime genezing te vinden. In haar huis hield de Padrinho werken van Mesa Branca, van Verlichting en van Genezing, om de wezens te helpen die samen met de mensen binnenkwamen. "Daar ontstond een soort eerstehulppost. De Padrinho maakte er een klein liefdadigheidsziekenhuis van, met vrijwilligers, om mensen op te vangen die geen toegang hadden tot artsen of behandelingen, die nergens heen konden, zelfs daklozen", vertelt Maria Eunice, "Linda", die door de Madrinha als een dochter werd grootgebracht. "In de naastenliefde leert Madrinha Brilhante ons te doen wat zelfs onmogelijk lijkt. Zij heeft een onwrikbaar geloof. Vele jaren geleden kwamen hier mensen met ernstige ziekten, en zij nam die mensen op in haar eigen huis. Zij zei dat het Huis van de Vader het huis van de naastenliefde is. En dat zij de deuren sloot en zich met geloof, vertrouwen en naastenliefde beschermde tegen alle kwaad en alle pest. Dat had zij, zei ze, geleerd van haar vader, Sebastião Mota de Melo." "Ik ben deze vrouw zeer dankbaar voor alles wat zij voor mij en voor iedereen heeft gedaan. Zij is een waar moedertje van de Doctrine, dat iedereen steunt, opvangt en verzorgt. Wie naar haar kijkt, zal niet van het goede pad afdwalen — daar ben ik zeker van", zei Maria Eunice.