Sônia Maria Palhares de Alverga (Madrinha Sônia)

Sônia Maria Palhares de Alverga werd geboren in Rio de Janeiro op 4 oktober 1949, de dag van Sint-Franciscus van Assisi. Zij is getrouwd met Alex Polari de Alverga, met wie zij drie kinderen heeft: Thiago, Paula en Davi, naast Joana, haar oudste dochter uit haar eerste verbintenis. Zij is grootmoeder van João, die nu bijna twee is, zoon van Thiago en Ana. Sônia heeft een bachelor Braziliaanse literatuur van de UFRJ, een onderwijsbevoegdheid van de Faculteit Onderwijskunde van de UFRJ en een postdoctorale opleiding Literatuurtheorie aan de PUC-Rio. Sônia leerde het Santo Daime kennen in juni 1982. Zij voelde zich onvolledig in het leven, maar had geen band met enige geestelijke traditie of praktijk. In die tijd ging zij naar Colônia 5000, in de omgeving van Rio Branco, om een video te maken over het Daime, dat toen al belangstelling wekte tot buiten de grenzen van het noorden. Het Heilige Vrouwelijke, de vrouwelijkheid, de vrouw, de schoot, de aarde, de vruchtbaarheid — al deze mysteries rond dat thema dienden zich bij haar eerste ervaring met de drank aan: "Toen ik de kerk binnenkwam voelde ik een ontroering bij het zien dat daar alles was wat ik zocht, in die eenvoudige mensen. Toen de kracht van het Daime kwam, zag ik mijzelf zoals nooit tevoren — ik stond boven op de planeet Aarde. Dat was het bewustzijn. Ik voelde het leven op Aarde, de baarmoeder van de vrouw, van de Goddelijke Moeder. Van het verwekte, van het gedragene, van het vrouwelijke." In december van datzelfde jaar ging Alex naar Rio do Ouro, waar de Padrinho toen woonde, en ontving hij de missie om een kern te beginnen in Visconde de Mauá. Zij begonnen de werken te houden in de garage van hun eigen huis, daar in Mauá. In 1984 was de kerk klaar en in december 1985 verhuisde het hele gezin naar een huis dichter bij het kerkgebouw; daar begon de gemeenschap Céu da Montanha. In die tijd woonden er ongeveer zeventig mensen. Er was een school, een gemeenschappelijke keuken, een onderzoekscentrum voor fytotherapie, een weefatelier en een zeer hechte vrouwengroep. Aan het eind van het decennium, in 1989, bezocht Alex Mapiá toen Padrinho Sebastião hem en zijn gezin uitnodigde daar te komen wonen. De uitnodiging werd aanvaard; zij hadden immers al banden van vertrouwen, genegenheid en vriendschap met hem. "Wij hadden net ons huis in Mauá afgebouwd, wij dachten er niet eens aan, maar wij eerbiedigden de roep en begonnen met de voorbereiding: hij liet ons twee keer met het hele gezin komen en de derde keer voorgoed. In mei 1993 hebben wij eindelijk de verhuizing gedaan. Een moeilijke beslissing, met kinderen in de puberteit, tussen negen en twintig jaar, maar wij hebben ons goed aangepast. Padrinho Sebastião heeft in 1987 een maand lang in ons huis in Mauá gewoond. Dat was een prachtige ervaring. Hij was een zeer nederig en waarachtig mens, die je voor zich won door zijn eenvoud en vriendschap. Dat gevoel gaf ons de moed om alles achter te laten en naar Mapiá te verhuizen." Haar band met de heilige Magdalena begon toen zij "Geschiedenis van een ziel" las, een manuscript van de heilige Theresia dat behalve een autobiografie ook ging over de liefde van de heilige Magdalena voor de "Goddelijke Bruidegom". Na die lezing ontving zij in 1986, in een sterrenwerk, het hino "As Forças Redentoras", dat haar band met Magdalena's devotionele liefde voor Christus bezegelde. Enige tijd later bood Padrinho Alfredo haar de datum van 22 juli aan, de dag van de heilige Magdalena, om haar hinário te zingen — waarover zij zegt: "dat was opnieuw een manier van hem om mij te helpen, want ik zat in een moeilijke fase van mijn geestelijk werk en ik ben hem daar zeer dankbaar voor." 22 - Forças Redentoras (Madrinha Cristina) Viva Deus Onipotente / Viva essa Santa Doutrina / Viva Santa Madalena / Junto com a Santa Maria Nossa Santa Madalena / Era santa pecadora / Junto com a Santa Maria / São as forças redentoras Pra chegar a esse Poder / É preciso estar puro / Pra dispor do aparelho / Os espíritos de cura Eu peço aos meus irmãos / Pra nessa casa respeitar / Os espíritos femininos / Que chegam pra se salvar Pecadoras arrependidas / Podem já se libertar / Que aos pés de Jesus Cristo / Ninguém pode atormentar Sinds enige tijd vergezelt Sônia Alex op enkele reizen naar het buitenland; de laatste twee gingen naar de Verenigde Staten en Canada, waar zij het ontroerend vond de inspanning te zien die mensen leveren om de Doctrine te volgen, met alle moeilijkheden van dien, vooral die van het taalverschil. Haar hinário-schrift — "Firmado na Luz" geheten — bestaat uit een eerste deel met 39 hino's; vanaf daar opent "A Estrela do Oriente" met nog eens 17 hino's, en er is nog een slotdeel met de hino's die zij vanaf 1987 heeft geschonken, op dit moment 11 hino's. Naast de verheerlijking van het Heilige Vrouwelijke brengen haar hino's ons het begrip van de kracht van de bekering tot de Goddelijke Liefde, die alleen door Christus komt, en herinneren zij ons aan het belang van Standvastigheid en Geloof om deze strijd hier op Aarde en in het Astrale te blijven voeren. Haar boodschap voor de hele broederschap luidt: "Heb een eenvoudig hart en volg de Doctrine zonder te verslappen, want de tijd is overal ter wereld zwaar, en alleen de christelijke liefde — die het Daime brengt — kan ons verbinden met ons ware zelf."