Manoel Corrente da Silva (Padrinho Manoel Corrente)

Hij werd geboren op de dag van Sint-Michiel, 29 september 1910, in de gemeente Correntes in Piauí. Een man van eenvoudig, nederig leven, met een altijd waarachtig woord: liefdevol voor wie het wist te verstaan, en streng voor de meer ongelovigen.
Van jongs af aan werkte hij hard als muildierdrijver, waarbij hij vele gevechten meemaakte tegen de cangaceiros — de sociale rebellen die aan het begin van de eeuw de caatinga van het Braziliaanse noordoosten onveilig maakten. Later dreef hij kuddes runderen van het binnenland van de sertão naar de markten aan de kust.
In 1942 meldde hij zich aan bij de 'Soldados da Borracha', het contingent noordoostelijke arbeiders dat werd gemobiliseerd voor de rubberproductie in het noorden, en ging hij in Acre wonen. Daar, terwijl hij een kolonie opende in het nieuwe INCRA-gebied dat Jarbas Passarinho heette, leerde hij Mestre Irineu kennen via zijn oudste zoon, Chico Corrente, die in de stad ijsjes verkocht. Omdat hij ziek was, zocht hij de Mestre op, die hem ontving met de woorden dat hij al lange tijd op hem wachtte. Kort na zijn komst deed de Mestre zijn overgang.
Padrinho Corrente had de gewoonte een fles Santo Daime in huis te hebben voor noodgevallen, en toen die bijna op was, ging hij om meer vragen bij de heer Leôncio, die hem zei dat hij bij Sebastião Mota moest zijn. Manoel Corrente ging daarop met zijn talrijke gezin het nieuwe punt van Padrinho Sebastião Mota bezoeken.
Hij bezat de gave allen te troosten en te verhelderen die hem opzochten. Hij deed zijn overgang zingend, met zijn hino 'Caboclo Guerreiro', op 23 maart 1996, op 86-jarige leeftijd