Sebastião Mota de Melo (Padrinho Sebastião)

Geboren op de Seringal Monte Ligia in 1920, toonde hij al vroeg aanleg voor astrale reizen en voor visioenen van de betoverde wezens van het woud. Zijn loopbaan als genezer en bezweerder begon hij in de eenzame streken van het Juruá-dal. Hij ontwikkelde zijn mediamieke gaven in de spiritistische leer via zijn compadre Oswaldo, die kardecist was. In 1957 verhuisde hij met zijn gezin naar Rio Branco, waar hij het leven van een kolonist leidde en zieken behandelde uit zijn kring van familieleden, compadres en petekinderen. Hij was een eenvoudig man, van vaste spiritistische overtuiging en een onvermoeibaar werker. Als leerling van Mestre Irineu ontving hij van hem de gave om de Cultus van het Santo Daime over het hele land en tot ver over zijn grenzen te verbreiden.
In 1974 liet hij zijn religieuze en filantropische instelling registreren onder de naam CEFLURIS — Centro Eclético da Fluente Luz Universal Raimundo Irineu Serra, een vereniging zonder winstoogmerk die verantwoordelijk is voor het spirituele werk met het sacrament Santo Daime. In 1980 verplaatste hij de gemeenschap, die in de omgeving van Rio Branco leefde, naar een ongerept gebied diep in het woud, de Seringal Rio do Ouro genaamd. In 1982 stichtte hij de nederzetting die vandaag Vila Céu do Mapiá is, waar hij een onvermoeibaar werker was, zowel in het geestelijke als in het materiële. Hij hield ervan kano's te bouwen en lange tochten te maken door het woud dat hij zo liefhad en zo goed kende.
In zijn laatste jaren ontving hij met veel warmte de petekinderen die uit alle delen van de wereld kwamen. Hij maakte enkele reizen naar het zuiden van het land om de kerken te leren kennen die rond zijn onderricht waren ontstaan. Pas op dat moment zag hij de zee, wat hem zeer ontroerde. Hij overleed op 20 januari 1990 in Rio de Janeiro, waar hij verbleef voor de behandeling van een ernstige hartkwaal die hem enkele jaren eerder had getroffen.